وبلاگ عاشقانه ها
» شعر آخرین آیه ی نور
آخرین آیه ی نور
تویی مهدی،تویی کعبه،تویی ماه،
تویی سعی و ،تویی مروه،تویی راه.
تو نور جلوه ی حق المبینی،
میان دو جهان،تنها نگینی.
تو آقایی،تو دریای شکیبی،
قریبی و ،غریبی و،غریبی.
به هر مشکل، دهی مشکل گشایی،
به امید دمی، سوزی،صدایی.
ولی آقا،تو تنهایی و بی کس،
میان دردها،این غم بود بس.
اگر یک شب،تو را تاصبح خوانیم،
جدا از تو،دگر آقا نمانیم.
ولی ماسایه ی شب های سردیم،
چگونه ما به دنبال توگردیم؟
تو مهتابی،تو خورشیدی، تو نوری،
تو رویای دل انگیز ظهوری.
تویی آن تک سوار مانده ی عشق،
تویی تنها بهار جاده ی عشق.
دلت خون گشته از این بی وفایی،
میان خواهش دلها،کجایی؟!
همه سرمست و غرق خواب هستیم،
درون خانه ای برآب هستیم.
سراب نو شدن،در ما روانه،
برای تیرگی هامان، بهانه.
به هر شکلی،دل مهدی شکشتیم،
و گوییم: (یاور مهدی که هستیم؟!)
ولی مولا،چگونه بر تویاریم؟!
چو آهی،ناله ای،دردی نداریم؟!
شده مست و شده بیچاره ی ما،
دل بی خانه و آواره ی ما.
بیا از کوچه های تنگ کوفه،
ببر ،نام سیاه و ننگ کوفه،
بیا از شاهراه بی کرانه،
بیا از آیه های بی نشانه،
بیا،ره خاکی و پرسنگ گشته،
دلم آقا،برایت ،تنگ گشته.
بیا کاری بکن،هشیار گردیم،
برایت عاشقی بیدار گردیم.
بیا آقا بخوان امن یجیبی...
خدا داند،که آقا تو غریبی.
بیا ،کعبه برایت باز گردد،
زمان زندگی،آغاز گردد.
* میلاد منجی عالم بشریت و رحمت واسعه ی حق بر تمام مسلمانان جهان و حق طلبان مبارک باد *
شاعر : نسترن صمدپور
مجله ارم بلاگ
