به نام خدا
از آسمان یک کهکشان بارید
یک کهکشان نور و ستاره،
شادی و امید،
وقتی که آمد بر زمین نامش،
از قلب او خورشید می تابید.
با هر قدم با هر نفس،
از او،
یک تکه از جنات ظاهر شد،
چون چشمه ها پاک و مطهر بود
وقتی خدا
معصومه اش نامید.
دریایی از علم و بصیرت بود
صد کهکشان ایمان و دینداری،
آنقدر والا و عظیم و ژرف
امواج علمش همچنان جاوید.
چون سرو، سبز و محکم و پربار،
چون ماه ، پر مهر و پر از بخشش،
بانویی از جنس بهاران و
الگوی برتر در جهان گردید.
وقتی که آمد نور و رحمت بود
زیبایی و عشق خداوندی،
باغی پر از گل های یاس و سرخ
از چشمه ی لبخند او بارید.
چون بلبلان نجوای او حق بود
شیدا و محو خالق یکتا،
از برکت او خالق یزدان،
کل جهان را بهر او بخشید.
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
مشاهده
وبلاگ عاشقانه ها
