ماه مهمانی تو باز آمده
وقت نجوا، سوز دل، راز آمده
دل شده بی تاب ِ اشک و توبه ها
دردها و ناله ها و ندبه ها
بر سر سفره شده مهمان تو
چه نوازش ها شود بر خوان تو
هر چه بد کردم به خوبی ها گذاشت
پیش تو شرمندگی معنا نداشت
با نگاهی قلب ما را می بری
بنده ی آلوده ات را می خری
از پس ِ کوه گناهان دیدی ام
من فقط گفتم خدا بخشیدی ام
با همه تیرگی و رسوایی ام
دستگیر و یاور تنهایی ام
با تو معنای امیدم تازه شد
با تو دنیای جدیدم تازه شد
با تو قلبم عاشقی را شرح کرد
قله های آرزو را فتح کرد
لحظه های بی تو دیگر خوب نیست
عمر من دور از خدا مطلوب نیست
باید از پای همین سجاده ها
واکنم راهی به سوی جاده ها
باید از اینجا به سمتت پرکشید
دیگر این دنیای فانی را ندید
ای خدای مهربانم ای کریم
ای عزیزِ جاودانم ای رحیم
من ندارم بال و پر تو خود بیا
معنی نامت همین است ای خود آ
*ماه رمضان ، ماه مهمانی خدا و بهار قرآن مبارک باد*