وبلاگ عاشقانه ها
» عشق تو ققنوس است
شعر
عشق ِ تو ققنوس است
می دمد هر سال عشقت بر سر خاکسترم،
می شود زنده ز ِ عطر و بوی تو پا تا سرم.
می شوم ققنوسی و از خاکها پر می کشم،
جامی از مهر تو را من یکسره سر می کشم.
می زند هر روز باد ،عطر تو بر بال نسیم،
می شود پر سینه ام از عطر سیب ِ آن شمیم.
در میان کربلا با عشق غوغا کرده ای،
آتشی پرسوز در قلبم تو برپا کرده ای.
معنی عبد خدا بودن فقط تفسیر توست،
منتهای واژه ی ایثار در تسخیر توست.
خاک ، با تمرین ایثار و یقین و مشق ِتو،
برتر از کل ملائک می شود در عشق تو .
تو به راه عاشقی لاله ی بی سر داده ای،
در مسیر بندگی اکبر و اصغر(علیهماسلام) داده ای.
طی نکردی لحظه ای بی یاد حق در کربلا،
پای هر پیکر ، خدا دید و، تو می دیدی خدا.
از نگاه تو به دشمن، قلب لشکر می تپید،
با نفس های تو شیر از ترس و وحشت می رمید.
کربلا را می تکانی تو فقط با یک قدم،
می رسد هر کس که باشد رو به رویت به عدم.
نه فقط کل زمین ، افلاک هم در دست ِ توست،
عالمی از انس و از جن و ملائک ، مست توست.
تو اگر می خواستی فاتح شوی در کربلا،
یک اشاره از تو کافی بود بر دفع بلا.
تو خریدی این بلاها را به یک لبخند حق،
عالمی در بند تو بود و تو بودی بند ِ حق.
با رضای حق، تو فاتح بر همه دلها شدی،
برترینْ عشق ِ میان ِ عالم و دنیا شدی.
تو بروی نیزه ها رفتی و ماند، دشتی ز ِ خون،
از حرارت های آن پیچیده در عالم جنون.
اشک می ریزد به یادت دیده ، اما تلخ نیست،
تو شهیدی و به جز راه شهادت عشق چیست؟
هر دلی با عشق تو آباد می گردد حسین( علیه السلام)،
یک جهان از بند کفر آزاد می گردد حسین(علیه السلام).
راه تو ،راه ولایت ، راه عشق و بندگیست،
سازش با دشمنان،خود ذلت هر زندگیست.
مانده گر اسلام اکنون زنده، از خون تو است،
راه عشق و بندگی، همواره مدیون تو است.
* این شعر حماسی، در وصف امام حسین علیه السلام و حادثه ی کربلا را تقدیم می نمایم به محضر والای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف *
