در پی مافیای خود باشیم

» در پی مافیای خود باشیم

به نام خدا

در پی مافیای خود باشیم


شاید شما هم بازی مافیا را دیده باشید و یا در این بازی شرکت کرده و آن را تجربه کرده اید.

در بازی مافیا، تعدادی شهروند،سه مافیا،یک دکتر و یک کارآگاه وجود دارد.

که هر کدام نقش خاصی را ایفا می نمایند.وظیفه ی مافیاها فریب دادن شهروندها و کشتن و حذف آنها از بازی است.وظیفه ی شهروندها شناخت مافیا و حذف آنهاست. در این بازی مافیاها یکدیگر را می شناسند اما شهروندها از نقش افراد بی خبرند و این را باید در طول یک بازی با استدلال و منطق کشف نمایند.

حالا سوال این است:

چرا باید در پی مافیای خود باشیم؟

 آیا مافیایی با ماست که باید در جستجوی آن باشیم؟

اگر هست آن مافیا چیست و کجاست؟

پاسخ به این سوالها ساده است.

ما بسته به نوع زندگی ، تفکر و باورهایمان انباشته شده ایم از انواع مافیاها. مافیاهایی کوچک و بزرگ.پیدا و پنهان.ضعیف و قوی. شاید این اولین باری است که به آنها توجه و فکر می کنیم، اما همین هم غنیمت است، باید آستین همت را بالا بزنیم. مافیاها در انتظار ما هستند.

میخواهید بدانید مافیاهای درون ما چه شکلی اند؟ 

شبیه حسدهایمان، غرورها و تکبرها، کلک ها و فریبها،بدی ها و زشتی ها، طمعها و هواهایمان و ....

آری ، اگر زودتر به داد خود نرسیم و اینهمه مافیا که قصد نابودی ما را دارند، از بین نبریم، خودمان می شویم مجسمه ی مافیا. و چقدر هم این بیماری مسری است و چه زود سرایت می کند.آنوقت است که بودنمان در میان انسانها خطری بزرگ به حساب می آید، ما بعد از کشتن خودمان می شویم عامل قتل دیگران.نه اینکه با یک چاقو و یا تفنگ اینکار را انجام دهیم بلکه در سکوت کامل و بی هیچ سلاحی در روح دیگران نفوذ کرده و سعی می کنیم آنها را شبیه خود سازیم.

پس بهترین کار این است، هر چه زودتر در پی مافیاهای خودمان باشیم.در ابتدا بهتر است به کشف یکی از آنها بپردازیم، عجله ی زیاد مانعیست برای پیشرفت، بعد از یافتن، باید راههای مبارزه و نابودی آن را بیابیم، شاید سخت باشد اما چاره ی دیگری وجود ندارد.و مبارزه را تا نابودی تمام مافیاها انجام دهیم.اگر از مافیای درونمان غافل شویم زودتر اسیر مافیاهای بیرون خواهیم شد؛ همانها که تلاشی برای پاکسازی انجام نداده اند؛ همانها که از آغاز در پی نابودی شهروندها بوده اند. اگر بیکار بنشینیم و تلاشی برای کشف آنها نکنیم ، مافیا بر تاریکی و جهل شهروندها سوار شده و ما را تا اعماق دره خواهد کشاند. 

بیایید بار این همه مافیا را بر دوش نکشیم، آزاد و سبک قدم برداریم، 

سبک که باشیم، بال می شویم، اوج می گیریم و قله های انسانیت را فتح می کنیم.

بیایید در پی مافیای خود باشیم.


نویسنده:

 نسترن صمدپور


مجله ارم بلاگ


آخرین مطالب این وبلاگ